داستان‌ 60‌ ساله تلسکوپ‌های فضایی

یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های هابل در نقش دیده‌بانی تلسکوپ‌های زمینی، وقتی است که هابل برای چند روز به گوشه‌ای از آسمان خیره می‌شود و دورترین اجرام عالم را به‌تصویر می‌کشد. هابل تاکنون چهار بار این کار را انجام داده که منجر به تصاویر ژرف شمالی در 1995 و 1997، تصویر ژرف جنوبی و تصویر فراژرف هابل است. در آخرین این تصاویر که زمستان 1382 / 2004 گرفته شد، هابل یک میلیون ثانیه به نقطه‌ای از آسمان در جنوب صورت‌فلکی جبار که ابعاد آن تنها یک‌دهم قطر ماه بدر بود، خیره شد و توانست بیش‌از سیزده‌هزار کهکشان دور و نزدیک را به‌تصویر بکشد. دورترین این اجرام بیش‌از سیزده میلیارد سال‌نوری با زمین فاصله داشتند و جهان را در زمانی نشان می‌دادند که چند صدمیلیون سال بیشتر از عمر جهان نمی‌گذشت.

این تلسکوپ تاکنون چهار بار تعمیر و به‌روزرسانی شده و هربار نیز پرتوان‌تر از قبل به فعالیت خود بازگشته است. اما اگر این پنجمین ماموریت تعمیر تلسکوپ فضایی هابل نیز با موفقیت به پایان برسد، هابل با توانی غیرقابل تصور به عرصه اکتشافات فضایی باز خواهد گشت و حداقل برای پنج سال دیگر به فعالیت خود ادامه خواهد داد.

اما جالب اینجاست که در دوره پنج ساله پیش‌رو، چند تلسکوپ فضایی دیگر نیز هابل را در مدار زمین همراهی می‌کنند. تلسکوپ‌های فضایی چاندرا، نیوتن، اسپیتزر، هرشل و پلانک (که هردو به‌تازگی در مدار زمین قرار گرفته‌اند)، در دیگر طول‌موج‌های طیف الکترومغناطیس هابل را همراهی می‌کنند و می‌‌توان امید داشت که همکاری این چند رصدخانه فضایی، دستاوردهای شگرفی به‌همراه داشته باشد. لشکر تلسکوپ‌های فضایی به پیش‌قراولی هابل آماده است مرزهای کیهان را نیز درنوردد.

ادامه مطلب رومیتونیداینجابخونید.

/ 0 نظر / 12 بازدید